Zdolność docierania do ludzi w sposób transcendentny, który wykracza poza prozaiczne postrzeganie na poziomie racjonalności i inteligencji, jest znakiem wielkich liderów. Wszyscy najwięksi posiadają to "coś". To jest tak proste, jak naturalne. A Kiedy my sami jesteśmy inspiracją, również dla siebie, możemy dosłownie zrobić wszystko.
Czy przywództwa można się nauczyć?
Tak więc, czy tej zdolności do docierania i inspirowania da się nauczyć? I tak, i nie. Prawda jest taka, że nie każdy posiada wrodzony talent do bycia liderem. Jednak dla tych, którzy nie czują się gwiazdą, gdziekolwiek się pojawią (a zapewne dotyczy to większości z nas), zdolności przywódcze można szlifować i udoskonalać je w taki sposób, aby móc je odpowiednio wykorzystywać. Kiedy zaczniemy nad tym pracować, istnieje duża szansa, że stanie się to częścią nas samych i naturalnie wejdzie do naszej kultury pracy.
Narzędzia, które pozwolą nam na stymulację naszego talentu:
1. Inteligencja emocjonalna
Inteligencja emocjonalna i empatia
Wielcy przywódcy odznaczają się empatią i posiadają zdolność do odczytywania potrzeb i pragnień ludzi. To pozwala im przemawiać do ich potrzeb i kiedy jest to możliwe, spełniać je. Kiedy ludzie czują się zrozumienie, jest możliwość wytworzenia między nimi więzi, o znacznie silniejszych atrybutach.
2. Uczenie się
Nienasycona ciekawość i chęć ciągłego doskonalenia, są znamionami wielkiego lidera. Przywódcy rzadko zadowalają się półśrodkami. Nie boją się nowych rozwiązań, nawet jeżeli nie są one proste i stwarzają nowe wyzwania. Traktują to jako inwestycja w siebie.
3. Szerszy kontekst
Wielcy liderzy podchodzą do wyzwań ze świeżym spojrzeniem. Wiedzą, że rozwiązania, które w jednym przypadku okazały się być bezużyteczne, w innym mogą odnieść zaskakujące efekty. Zanim zaczniesz działać, wpierw upewnij się, że rozumiesz specyfikację problemu i sytuacji, a dopiero później zacznij działać.
4. Pozostawianie przestrzeni
Wielu ludzi utożsamia przywództwo z pełną kontrolą. W rzeczywistości wygląda to tak, że lider inspiruje i zachęca do działania, a następnie pozostawia przestrzeń do kreatywnej pracy. Wartościowi pracownicy doskonale wiedzą co robią, a nieustanna kontrola menadżerska może być uciążliwa i dezorganizująca. Przywództwo to wsparcie, a nie kontrola.
5. Szczerość
Szczerość i szacunek w zespole
Na każdym kroku napotykamy na wiadomości, gdy liderzy tracą zaufanie. Głównie jest to spowodowane ich nieuczciwością. Często jest to spowodowane presją otoczenie, a ściślej sytuacją, w której jesteśmy zupełnie inni prywatnie niż w środowisku pracy. Nie będziemy mogli współpracować w czystym środowisku jeżeli najpierw nie zaakceptujemy się takimi jakimi jesteśmy. Jeżeli nie będziemy szczerzy, prędzej czy później nasze zachowania w sytuacjach kryzysowych zaczną nas zdradzać. Dlatego nasz stosunek powinien być przejrzysty. Wtedy prościej będzie nam przekazać złe wieści i stawić czoła trudnym wyzwaniom.
6. Życzliwość i szacunek
Mili ludzie wcale nie przegrywają, to ignorancja i arogancja jest cichym zabójcą przywództwa, dodatkowo stwarzając atmosferę niepewności. Traktowanie wszystkich na poziomie podstawowego szacunku jest absolutną koniecznością. Życzliwość natomiast będzie do nas wracała. Oczywiście na swojej drodze napotkamy ludzi, którzy nie będą na nią zasługiwali ale w tych przypadkach, nie będzie to miało większego znaczenia, a nasza reputacja nie powinna przez to ucierpieć.
7. Współpraca
Współpraca i partnerstwo z pracownikami
Kariera jest integralną częścią naszego bytowania. Praca i życie prywatne zawsze się przenikają i są nierozerwalne. Więc im większą twoja organizacja będzie miała zdolności do tworzenia partnerstwa, tym lepsze efekty będzie uzyskiwać wasza praca.
8. Partnerstwo
Jak już zostało to przytoczone powyżej, kariery ludzi są ważną częścią ich życia. Dowiedz się, jakie są cele zawodowe swoich pracowników i staraj się zrobić wszystko co możliwe, aby pomóc im je osiągnąć. Nawet jeżeli oznacza to, że finalnie doprowadzi to do ich opuszczenia twojej organizacji. Zyskasz tym samym szczęśliwych pracowników, a szczęśliwy pracownik, to pracownik produktywny.
Przywództwo jest zarówno sztuką, jak i nauką. Narzędzia podane powyżej, są pewnego rodzaju wskazówkami, a nie sztywnymi zasadami. Każdy z nas powinien rozwijać swój własny, indywidualny styl. Do ludzi trzeba docierać na płaszczyźnie emocjonalnej. Najpierw trzeba być człowiekiem, dopiero później przywódcą. To ma znaczenie.
Podsumowanie
Przywództwo opiera się na zdolności docierania do ludzi na płaszczyźnie emocjonalnej, a nie wyłącznie racjonalnej. Choć wrodzony talent do bycia liderem nie jest dany każdemu, zdolności przywódcze można szlifować. Autor wymienia osiem narzędzi: inteligencję emocjonalną, ciągłe uczenie się, szerszy kontekst, pozostawianie przestrzeni do kreatywnej pracy, szczerość, życzliwość i szacunek, współpracę oraz partnerstwo.
Szczególnie istotne jest wsparcie zamiast kontroli — wartościowi pracownicy wiedzą, co robią, a nieustanna kontrola menadżerska bywa dezorganizująca. Artykuł podkreśla też, że pomaganie pracownikom w realizacji ich celów, nawet jeśli oznacza to ich odejście z organizacji, przekłada się na większą produktywność.
